เซลติกครอส

เซลติกครอสเป็นผังขนาดใหญ่ที่หลายคนรู้จักตั้งแต่ช่วงแรก สิบตำแหน่งไม่ได้หมายถึงข้อมูลมากขึ้นสิบเท่า แต่เป็นการมองสถานการณ์เดียวจากสิบมุม จึงอาจเหมาะเมื่อเรื่องซับซ้อนจนกล่าวในประโยคเดียวได้ยาก

ผังมีสองส่วน หกใบแรกเป็นกางเขน ใบที่ 1 อยู่กลางและใบที่ 2 พาดทับ ต้องอ่านคู่กันว่าเกิดอะไรขึ้นและอะไรต้านอยู่ ใบที่ 3 ถึง 6 วางคู่นี้ในมิติเวลาและความลึก: ล่างคือส่วนที่ตั้งอยู่แล้ว ซ้ายคือสิ่งที่เพิ่งผ่าน บนคือสิ่งที่บอกว่าต้องการ และขวาคือสิ่งที่กำลังเข้ามา สี่ใบสุดท้ายเป็นแนวตั้งด้านขวา ฉบับที่บรรยายที่นี่อ่านจากบนลงล่างเป็นท่าทีของตน สภาพแวดล้อม ความหวังกับความกลัวซึ่งอาจมุ่งสิ่งเดียวกัน และจุดที่เส้นทางปัจจุบันอาจไปถึง

ลำดับอ่านสำคัญกว่าชื่อตำแหน่ง การอ่านตามลำดับที่วางจากซ้ายไปขวาอาจแยกไพ่ที่ควรอ่านคู่กัน แนวอ่านหนึ่งคือ:

1. อ่าน 1 กับ 2 ร่วมกันเพื่อหาจุดศูนย์กลาง
2. อ่าน 3, 4, 5 และ 6 เป็นเงื่อนไขรอบศูนย์กลาง
3. อ่าน 7 ถึง 10 เป็นการตอบสนองและจุดลงท้ายที่เป็นไปได้
4. ย้อนอ่านใบที่ 1 โดยคำนึงถึงใบอื่นทั้งหมด อาจเห็นความหมายต่างจากครั้งแรก

ตำแหน่ง 9 ความหวังและความกลัวอาจช่วยระบุอารมณ์ที่เกี่ยวกับตำแหน่ง 7 และ 8 ส่วนใบที่ 10 คือแนวโน้ม ไม่ใช่คำตัดสิน หมายถึงทิศทางภายใต้การจัดวางปัจจุบันเมื่อเงื่อนไขอื่นไม่เปลี่ยน จึงยังเปลี่ยนแปลงได้

เซลติกครอสและฉบับที่ต่างกัน

โดยทั่วไปใช้สิบใบ ประกอบด้วยกางเขนกลางและแนวตั้งสี่ใบด้านข้าง แต่ความหมายตำแหน่งและลำดับจับต่างกันได้ จึงต้องระบุฉบับที่ใช้ ชื่อ “เซลติกโบราณ” ในหนังสือ Waite ไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่าผังมีต้นกำเนิดในวัฒนธรรมเซลติกโบราณแล้ว

ต้องกำหนดก่อนจับว่าใบที่พาดขวางจะอ่านกลับหัวหรือไม่ และแต่ละตำแหน่งของแนวข้างหมายถึงอะไร สิบใบเพิ่มวัสดุสำหรับเล่าเรื่องพร้อมกับเพิ่มช่องให้จับคู่คำอธิบายภายหลัง ตำแหน่งมากขึ้นไม่ได้แปลว่าพยากรณ์แม่นยำขึ้น

อ่านเทียบเอกสาร

Waite, The Pictorial Key to the Tarot ใช้ตรวจภาพ ตำแหน่ง และความหมายในการทำนายของผู้เขียนและชุดไพ่ที่ระบุ ส่วนไพ่ Visconti–Sforza ในคอลเลกชันห้องสมุดมอร์แกน แสดงวัตถุจริงและข้อมูลประวัติศาสตร์ของไพ่ศตวรรษที่สิบห้า หลักฐานชิ้นหลังไม่ได้พิสูจน์ว่าความหมายสมัยใหม่คงเดิมมาตั้งแต่โบราณ ดูภายในที่ ดัชนีไพ่ และ ไพ่ตั้งตรงและกลับหัว