ลำดับวิเคราะห์ผังสี่เสา
จุดประสงค์
จัดกระบวนการวิเคราะห์ที่ทำซ้ำได้ ไม่ใช้ตัวอักษรเดียวของปีจรหรือชื่อสิบเทพตัวเดียวตัดสินทั้งหมด
ลำดับที่เสนอ
1. กำหนดผังให้แน่นอน
ทำการคำนวณสี่เสา และบันทึกตัวเลือกเวลาสุริยะ กฎยามจื่อ และแหล่งสารท ระบุสี่เสา ดิถี สิบเทพ และก้านฟ้าแฝงที่จำเป็น
คำถามในชั้นนี้คือ ผังคำนวณตรวจซ้ำได้หรือไม่ และระบุกฎใกล้ขอบเขตชัดหรือยัง
2. สำรวจโครงสร้าง
พิจารณา:
- เดือนเกิดและธาตุหรือสิบเทพที่ได้จังหวะ
- กำลังดิถีเบื้องต้นจากราก แรงส่งเสริม และการข่ม–ถ่ายเท–ใช้กำลัง
- ไฉ กวน อิ้น และสือกระจุกหรือขาดสมดุลในกรอบนั้นอย่างไร
- ชง เหอ สิง และไห่ที่เห็นชัด
ประเด็นคือแกนขัดกันในผังเป็นดิถีอ่อนแต่ไฉมาก ซามาก อิ้นมาก หรือโครงสร้างอื่น
3. กำหนดทิศทางย่งเสิน
ระบุสำนักก่อนเสนอสมมติฐานฝูอี้ เถียวโฮ่ว หรือแนวอื่น ดูย่งเสิน ต้องเก็บความไม่แน่นอนของคำอธิบาย การย้อนดูช่วงจรไม่ใช่หลักฐานยืนยันความแม่นยำเพียงอย่างเดียว
ปัจจัยใดเอื้อหรือไม่เอื้อ และอาศัยเหตุผลอะไร ต้องตอบให้ได้
4. เพิ่มกรอบต้ายวิ่น
ใช้วิธีคำนวณต้ายวิ่นหาคู่ของช่วงปัจจุบัน แล้วอธิบายว่าตามกรอบที่เลือกเพิ่มหรือลดประเด็นขัดกันอย่างไร
คำถามคือช่วงสิบปีนี้เพิ่มแนวโครงสร้างใด
5. เพิ่มปีจร
นำคู่ปีมาอ่านกับผังเดิมและต้ายวิ่น เริ่มที่ส่งเสริม ข่ม ชง และเหอต่อดิถีและแนวย่งเสิน แล้วจึงเชื่อมสู่ประเด็นชีวิตโดยยังถือเป็นสัญลักษณ์ ไม่ใช่รายการเหตุการณ์ที่ต้องเกิด
คำถามคือปีนี้ขยายความสัมพันธ์แนวใด
6. บันทึกกลับและจำกัดข้อสรุป
- หากมีหลายสมมติฐาน ให้แสดงคู่กัน ไม่ตัดทิ้งโดยไม่บอก
- ไม่ทราบยามเกิด ให้จำกัดตามข้อมูลปี เดือน วัน และระบุเสายามไม่ทราบ
- ไม่ใช้เสินซาหรือสิบเทพตัวเดียวเป็นเงื่อนไขเพียงพอ
ความสัมพันธ์กับวิธีถามเรื่องเฉพาะ
ผู้ใช้ตามจารีตมักอ่านสี่เสาในแง่โครงสร้างระยะยาวและช่วงชีวิต ส่วนเรื่องเฉพาะอาจใช้ลิ่วเหยาหรือไพ่ทาโรต์ตามหน้าที่ของแต่ละวิธี ไม่ถือว่าแทนกันได้ทั้งหมด
บันทึกคำอธิบายกับการตรวจสอบ
ลำดับอ่านผังเป็นวิธีจัดการวิเคราะห์ตามจารีต หากย้อนดูเหตุการณ์แล้วเลือกปัจจัยเอื้อใหม่ จะเสี่ยงเป็นการปรับให้เข้าข้อมูลภายหลัง ไม่ใช่การตรวจสอบพยากรณ์ หากประเมินคำพยากรณ์ ต้องกำหนดผลลัพธ์ ระยะเวลา เกณฑ์ให้คะแนน และฐานเปรียบเทียบล่วงหน้า พร้อมเก็บกรณีไม่ตรง บทความนี้ยังไม่ได้ทบทวนหลักฐานประสิทธิผลของสี่เสาอย่างเป็นระบบ
ตัวอย่างบันทึก
แยกเป็นข้อมูลและกฎ ผลคำนวณ สำนักที่ใช้ ถ้อยคำตีความ ต้นฉบับที่อ้าง คำอธิบายทางเลือก และสิ่งไม่ทราบ หากไม่ทราบเวลาเกิด ต้องระบุเสายามไม่ทราบ ไม่อนุมานยามจากประสบการณ์แล้วนำความตรงนั้นมาเป็นหลักฐานอิสระ
จัดการวิเคราะห์ครบชุด
แบ่งบันทึกเป็นส่วนต้นที่คำนวณซ้ำได้ และส่วนหลังที่ต้องระบุกรอบ ส่วนต้นคือสี่เสา สิบเทพ ก้านฟ้าแฝง ทิศทางและอายุเริ่มจร ส่วนหลังคือเดือน ราก โครงสร้าง และแนวเลือกปัจจัย ไม่ใช้เรื่องราวในส่วนหลังกลบข้อคำนวณผิดในส่วนต้น
ขั้นแรก: ตั้งข้อมูลใหม่ให้ครบ
ระบุวันที่ ระบบเวลา สถานที่ และความน่าเชื่อถือ หากใช้ผังตัวอย่างต้องบอกว่าไม่ได้ตรงเวลาเกิดจริง ตรวจความสัมพันธ์อู่หู่ตุ้น อู่สู่ตุ้น และจุดเปลี่ยนวันของสี่เสา
ขั้นที่สอง: จำแนกก่อนตัดสิน
ระบุสิบเทพทุกตำแหน่ง แจกแจงก้านฟ้าแฝงทุกกิ่งดิน และเก็บการปรากฏกับราก ยังไม่เขียนบุคลิก อาชีพ หรือสมรส เพื่อให้ผู้อ่านอีกคนคำนวณแล้วได้หมวดเดียวกัน
ขั้นที่สาม: แสดงเดือนเกิดกับเงื่อนไขที่ค้าน
หากใช้การไม่ได้ฤดูกาลเป็นเหตุว่าค่อนข้างอ่อน ต้องตรวจราก การส่งเสริม และแรงหนุนด้วย หากใช้ธาตุเดียวกันมากเป็นเหตุว่าค่อนข้างแข็ง ต้องตรวจการถ่ายเท ใช้กำลัง และควบคุม แยกเหตุหนุนกับข้อจำกัด ไม่เลือกแต่ข้อมูลทางเดียว
ขั้นที่สี่: เลือกและคงกรอบตีความ
หากใช้เดือนกำหนดโครงสร้าง ให้ระบุวิธีและเงื่อนไขเข้า–เสียรูป หากใช้ฝูอี้ ให้ระบุกำลังกับทิศทาง หากใช้เถียวโฮ่วให้แยกอีกชั้น อ่านหลายกรอบเทียบได้ แต่ไม่เปลี่ยนกรอบอย่างเงียบ ๆ เมื่อพบข้อค้าน
ขั้นที่ห้า: เพิ่มต้ายวิ่น ปีจร และเก็บจุดต่าง
จำแนกคู่จรเทียบดิถีก่อน แล้วดูว่าเพิ่ม หนุน หรือรบกวนสายใด ต้องบอกว่าสิ่งใดต่างจากผังเดิม ไม่ให้เพียงป้ายดีมากหรือร้ายมาก เวลาที่พิจารณาต้องอยู่ในช่วงต้ายวิ่นที่คำนวณไว้จริง
ที่มาและขอบเขตของหลักฐาน
ลิงก์ต้นฉบับเป็นข้อความดิจิทัลสำหรับค้นที่มาของคำอธิบายตามจารีต ยังไม่ได้สอบเทียบกับภาพฉบับพิมพ์เดิม ข้อมูลดาราศาสตร์สนับสนุนการแปลงเวลา ไม่ได้ยืนยันคำพยากรณ์ ตัวอย่างคำนวณไม่ใช่บันทึกคำทำนายที่ตรงกับชีวิตจริง และบทความนี้ไม่ใช้ภาพสัญลักษณ์ตามจารีตยืนยันข้อเท็จจริงของบุคคล