น่าเจี่ย (納甲)

liuyao · concept · Liu Yao · น่าเจี่ย (納甲)

ความหมายและขอบเขต

น่าเจี่ย (納甲) คือวิธีกำหนดก้านฟ้าและกิ่งดินให้ตำแหน่งขีดตามจารีต ระบบลิ่วเหยาใช้กิ่งดินประจำขีดเพื่อระบุธาตุ แล้วเทียบกับธาตุวังเพื่อจัดลิ่วชิน ตารางในบทความนี้เป็นตารางจัดผังกว้าที่ใช้กันทั่วไป ไม่ใช่ข้อมูลชุดเดียวกับข้อความประจำขีดใน 《周易》 หรือก้านฟ้าที่ซ่อนในกิ่งดินของระบบสี่เสา

การกำหนดก้านฟ้าให้ปากว้ากับการกำหนดกิ่งดินทีละขีดเป็นข้อมูลสองระดับที่เชื่อมกัน จำเพียงว่าเฉียนใช้甲壬 คุนใช้乙癸 ยังจัดผังทั้งหกขีดไม่ได้ ต้องทราบด้วยว่ากว้าสามขีดนั้นใช้กิ่งดินสามตัวใดเมื่ออยู่ภายในและเมื่ออยู่ภายนอก

ตารางน่าเจี่ยสำหรับกว้าภายในและภายนอก

แต่ละกลุ่มเรียงจากล่างขึ้นบนภายในกว้าสามขีด กว้าภายในตรงกับขีดแรก สอง สาม ส่วนกว้าภายนอกตรงกับขีดสี่ ห้า และบนสุด เก็บอักษรจีนของคู่ก้านฟ้า–กิ่งดินไว้เพื่อให้ตรวจตารางได้ตรงกัน

กว้าสามขีดสามขีดภายในสามขีดภายนอก
เฉียน 乾甲子、甲寅、甲辰壬午、壬申、壬戌
ตุ้ย 兑丁巳、丁卯、丁丑丁亥、丁酉、丁未
หลี 离己卯、己丑、己亥己酉、己未、己巳
เจิ้น 震庚子、庚寅、庚辰庚午、庚申、庚戌
ซวิ่น 巽辛丑、辛亥、辛酉辛未、辛巳、辛卯
ขั่น 坎戊寅、戊辰、戊午戊申、戊戌、戊子
เกิ้น 艮丙辰、丙午、丙申丙戌、丙子、丙寅
คุน 坤乙未、乙巳、乙卯癸丑、癸亥、癸酉

ไม่ควรเดากิ่งดินตั้งต้นจากคำย่อว่า “กว้าหยางเดินหน้า กว้าหยินถอยหลัง” เพียงอย่างเดียว ตารางครบชุดตรวจสอบได้ชัดกว่า แม้กิ่งดินภายในของเฉียนกับเจิ้นเหมือนกัน แต่ก้านฟ้าต่างกัน และเฉียนกับคุนยังใช้ก้านฟ้าภายในต่างจากภายนอก

การจัดผังเทียนเฟิงโก้ว

โก้วมีกว้าล่างซวิ่นและกว้าบนเฉียน ขีดแรกถึงสามจึงใช้ซวิ่นภายใน คือ辛丑、辛亥、辛酉 ส่วนขีดสี่ถึงบนสุดใช้เฉียนภายนอก คือ壬午、壬申、壬戌 ไม่ใช่เห็นว่าโก้วสังกัดวังเฉียนแล้วนำ甲子、甲寅、甲辰ของเฉียนภายในมาแทนสามขีดล่าง

จากนั้นตรวจว่าโก้วอยู่ในวังเฉียนธาตุทอง แล้วใช้ทองเป็นฐานลิ่วชิน: 丑ดินเป็นบิดามารดา 亥น้ำเป็นบุตรหลาน 酉ทองเป็นพี่น้อง 午ไฟเป็นขุนนาง–ผี 申ทองเป็นพี่น้อง และ戌ดินเป็นบิดามารดา ตัวอย่างนี้แยกชัดว่า “กว้าบนและล่างกำหนดน่าเจี่ยประจำตำแหน่ง” ส่วน “วังที่สังกัดกำหนดฐานของลิ่วชิน”

การบันทึกเมื่อมีขีดเปลี่ยน

จัดน่าเจี่ยให้กว้าเดิมและกว้าแปรตามส่วนบนและส่วนล่างของแต่ละกว้าก่อน หากลิ่วชินของขีดแปรยังใช้ธาตุวังกว้าเดิม ต้องระบุข้อตกลงนี้เพื่อให้เปรียบเทียบขีดเดิมกับขีดแปรได้ หากตำราที่ใช้กำหนดฐานต่างออกไป ก็ต้องแสดงแยก ไม่ผสมสองวิธี ตารางน่าเจี่ยเองไม่ได้กำหนดว่าขีดใดเข้าร่วมการวิเคราะห์การส่งเสริมหรือการข่ม

ศัพท์กับเอกสารทางประวัติศาสตร์

น่าเจี่ยมีหลายบริบทในประวัติศาสตร์อี้เสวีย จึงไม่ควรยกกฎจัดผังหกขีดในสมัยหลังทั้งชุดให้เป็นผลงานริเริ่มของบุคคลยุคต้นคนใดคนหนึ่งโดยตรง เอกสารดิจิทัลอาจวางคำคล้องจองของผู้แต่งภายหลัง หมายเหตุบรรณาธิการ และข้อความเดิมไว้ต่อกัน ต้องตรวจว่าเนื้อหาที่อ้างอยู่ในชั้นใด

บทความที่เกี่ยวข้อง: ปากว้า, ลิ่วชิน, ขีดเปลี่ยน

เอกสารอ้างอิงและขอบเขตการอธิบาย

ข้อความประจำกว้าและขีด บทอรรถาธิบายอี้จ้วน และระบบน่าเจี่ยสมัยหลังเป็นเอกสารต่างชั้นกัน ข้อความดิจิทัลช่วยค้นหาตำแหน่งได้ แต่ยังต้องตรวจฉบับหลัก ข้อความต่างฉบับ และคำอธิบายประกอบ ความสัมพันธ์และสัญลักษณ์ที่แจกแจงไว้ใช้อธิบายกฎตามจารีต ไม่ใช่หลักฐานเชิงทดลองว่าพยากรณ์ได้ผล